سرگردون تو اینترنت میچرخم ! قدیما وقت پیدا نمکیردم فکرامو پیاده کنم ! با اینترنت محدود و اشغالی تلفن و هزار محدودیت دیگه ! همیشه آرزوم بود ای کاش اینترنتی داشتیم پر سرعت و بدون محدودیت. الان دارم ! چه غلطی میکنم؟ سرگردون و حیران  میگردم این صفه اون صفه. میچرخم بین صفه هایی که پین کردم اون بالا و یاد...

عجب دنیایی دارن این کتابا و چقد احساس الاغیت بهم دست میده وختی یادم میاد که فهمیدم چقدرررررررررررررررررررررررر وقت اضافه داشتم و استفاده نکردم یا با کتابای عشقولانه خرکی الاغکی گذروندم وقتمو .. ولی خب

قبل از هر چیزی بگم که ایندفه نوشتم که نوشته دونم تخلیه بشه ! داره میترکه بس که ننوشته ! اگه معنا و مفهوم نداره به گیرنده های خود دست نزنین ایراد از فرستندس ! پیشاپیش عفو بفرمایین ! با تچکر سلام

موجود عجیبیست این عادمیزاد. عجیب ! عادت میکنه به هر چیزی هر وضعی. پس نتیجه میگیریم که من عادمیزاد نیستم . چون عادت نمیکنم. همینطوری عین مرض دارا خودمو میخورم . هی یاعاوری یادعاوری هی بخور بخور بخور تا

به قول آلنی آق اویلر ( یه شخصیت مهم تو کتاب اتش بدون دود) .... گذشته دیگه وجود نداره. نباید با فکر کردن بهش از حال و آینده ت بمونی. خب درست میگه. اما

هی به خوده خرم میگم بابام جان نگو حرف نزن ! چقد دیگه میخای چرت و پرت بشنوی عاخه ! تو که میدونی در قبال هر حرفی که بزنی یه اراجیف میشنوی یه چی جواب مید

هی خدا. سلام. بیا بیا ! بیا کارت دارم ! یه دقه بشین اینجا روبروم .. دو کلوم مثل دو تا دوست صوبت کنیم. شاکیم شاکی ! دلم پره ... غم دارم. هی میگم میخندم